لغت نامه دهخدا
بردخون نو. [ ب ُ ن ِ ن َ ] ( اِخ ) ده، مرکز دهستان بردخون بخش خورموج شهرستان بوشهر. سکنه آن 960 تن است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
بردخون نو. [ ب ُ ن ِ ن َ ] ( اِخ ) ده، مرکز دهستان بردخون بخش خورموج شهرستان بوشهر. سکنه آن 960 تن است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
ده مرکز دهستان برد خون بخش خورموج شهرستان بوشهر.
💡 منطقه مند با مساحت ۴۶۴۰۰ هکتار، منطقهای جلگهای و کویری است که در بخش بردخون از توابع شهرستان دیر در ۱۳۰ کیلومتری جنوب بوشهر واقع گردیده و یکی از زیستگاههای مهم آهو در استان بوشهر بهشمار میرود. این منطقه در سال ۱۳۵۵ به عنوان منطقه حفاظت شده تحت پوشش اداره کل حفاظت محیط زیست بوشهر قرارگرفت. رودخانه مند که از کوههای استان فارس سرچشمه گرفته و در خور زیارت به خلیج فارس میریزد، مرز شمالی منطقهٔ مند را تشکیل میدهد. آب این رودخانه به دلیل عبور از کوه نمک واقع در جنوب خورموج شور و تلخمزه گردیده، در فصل تابستان و پاییز به دلیل پایین آمدن سطح آب و تبخیر شورتر، و در فصل زمستان و بهار اندکی شیرین میشود و رویهمرفته مهمترین آبشخور منطقه را تشکیل میدهد. در مرز غربی منطقه و در حاشیه سواحل خلیج فارس جزایر کوچک ام سیله (خان)، جزیره تهمادو، نخیلو و گرم واقع گردیدهاند. این جزایر و آبهای اطراف آنها که بخش قابل توجهی از منطقه حفاظت شده مندرا شامل میگردد، زیستگاه مهمی جهت زمستان گذرانی پرندگان مهاجر آبزی و تخمگذاری پرندگان و لاکپشتان دریایی محسوب میشوند. مرز جنوبی منطقه از پوزه گرم (پوزه ماشه) در ساحل خلیج فارس تا روستای مل گنزه واقع درحاشیه جاده ساحلی و مرز شرقی منطقه را جاده ساحلی تشکیل میدهد که پس از عبور از روستای مل گنزه، درواحمد (درومل.Dorvamal)، نرکوه، گزخون، زیدون، شیبرم، بردخون کهنه، بردخون نو و مخدان به رودخانه مند میپیوندد.