بی مشغله

بی مشغله. [ م َ غ َ ل َ / ل ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + مشغله ) بی کار. بی خیال. فارغ البال. بی سرگرمی:
در آن دشت میگشت بی مشغله
گهش در گیاروی گه در گله.نظامی.و رجوع به مشغله شود.

بی کار. بی خیال. فارغ البال. بی سرگرمی.

💡 کس نیست که بی مشغله ای روز گذارد یا مشعله ی شب ننهد دل ببر او

💡 گفتم تو هم ای مغبچه بی مشغله منشین کابینه قلبت نپذیرد کدر ازمن

💡 گر بحرنهای، ز جوش بنشین آخر بی مشغله و خروش بنشین آخر

💡 دوستان نیز حریفانه در آیند به کار وقت را یک دم بی مشغله در بر گیرند

💡 بی مشغله کودک نبرد ره بسوی خواب بی زمزمه دانا نکند رو بمی ناب