لغت نامه دهخدا
احزم. [ اَ زَ ]( ع ن تف ) حازم تر. بحزم تر. بحزم نزدیک تر:
ولکن صدم الشرّ بالشر احزَم.متنبی.- امثال:
احزم من حرباء.
احزم من سنان.
احزم من فرخ العقاب. ( مجمع الأمثال میدانی ).
|| ( ص ) زمین درشت و بلند. || اسب کلان حیزوم و تهیگاه برآمده. || سطبرمیان.
احزم. [ اَ زَ ] ( اِخ ) نام اسب نبیشه سلمی.
احزم. [ اَ زَ ] ( اِخ ) ابن ذهل. از اولاد سامةبن لوی است و از نسل اوست عبادبن منصور قاضی بصره و عبداﷲ ذوالرمحین یکی از اشراف.