علوانی

علوانی. [ ع َل ْ ] ( اِخ ) احمدبن عمر حمامی علوانی خلوتی شافعی. ساکن حلب بود و در 1017 هَ. ق. درگذشت. او راست: 1- الاصول العلوانیة فی الاَّداب و الاخلاق الصوفیة. 2- أعذب المشارب فی السلوک. 3- المناقب، در تصوف. ( از معجم المؤلفین ج 2 ص 30 از خلاصةالاثر ج 1 و هدیة العارفین و فهرست الخدیویة ج 2 و الکشاف و ایضاح المکنون ج 1 ).
علوانی. [ ع َل ْ ] ( اِخ ) محمدبن ابوبکربن داودبن عبدالرحمان بن عبدالخالق بن عبدالرحمان حموی دمشقی حنفی ( محب الدین ابوالفضل ). وی در تفسیر، فقه، نحو، معانی، بیان، فرائض، حساب، منطق، حکمت و غیره عالم و استاد بود. او در حماة در ماه رمضان سال 949 هَ. ق. به جهان آمد و در دمشق در 23 شوال سال 1016 هَ. ق. درگذشت. وی امر قضاوت را در مصر و حمص و حصن الاکراد و معرةالنعمان و معرة نسرین و کلس و اعزاز عهده دار بود و سپس به دمشق رفت. از جمله آثار اوست: 1- تنزیل الاَّیات علی الشواهد من الابیات، که شرح شواهد کشاف است. 2- حاشیه بر تفسیر بیضاوی. 3- حاشیه بر الهدایة و الدرر و الغرر، در فقه. 4- الرحلة المصریة. 5- شرح شواهد الکشاف، که به نام تنزیل الاَّیات... است. 6- شرح منظومه محب الدین بن شحنة، در معانی و بیان. 7- منظومه عمدة الحکام و شرح آن. ( از معجم المؤلفین ج 9 ص 109 از عرف البشام فیمن ولی فتوی دمشق الشام و خلاصة الاثر ج 3 و فهرس التیموریة ج 3 و ایضاح المکنون ج 1 و هدیة العارفین ج 2 ).

💡 اگزار علاوه بر سبک علوانیه در سبک‌های مختلفی چون هلیلاوی، شطراوی، محمداوی، مگصوصی، چوبیة و… نیز تخصص کامل داشت. گفته می‌شود حسان اگزار چناني یکی از بزرگترین نوازندگان رباب بود که در زنده نگه داشتن لحن علوانی نقش مهمی داشت. البته حسان اگزار بر این باور بود که این لحن متعلق به علوان نبود بلکه متعلق به قومی به نام عموری‌ها در خوزستان بود و علوان این لحن را زنده نگه داشت.