برخش

برخش. [ ب َ رَ ] ( اِ ) پشت ستور باری. ( منتهی الارب ). پشت اسب. ( برهان ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ):
روز هیجا از سر چابک سواری بردری
از برخش و ران اسب خصم کیمخت و بغند.سوزنی.

پشت ستور باری پشت اسب.

[شیمی] ← جزءجزء کردن

💡 بارها گه بسمن گه برخش سودم دست رخ او بود بسی نرم تر از برگ سمن

💡 بخط بنفشه فامش نظر آن زمان کن ایدل که دعای صبحگاهی برخش دمیده باشی

💡 من اگر دمی نبینم برخش نمیتوانم همه حیرتم از آنکس که زند دم از جدائی

💡 سال سی و شش نهد شاه آزادی برخش می دهد سالار قدرت هر کسی را بهر و بخش

💡 عیدست و عیش من برخش جان سپردنست او را صباح عید و مرا روز مردنست