لغت نامه دهخدا
متصدق. [ م ُ ت َ ص َدْ دِ ] ( ع ص ) صدقه کننده. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). صدقه کننده و صدقه دهنده. ( ناظم الاطباء ). مُصَّدِّق مثله ُ. قال اﷲ تعالی: ان المصدقین و المصدقات. اصله «المتصدقین » فقلبت التاء صاداً و ادغمت فی مثلها. ( منتهی الارب ).