دشت پیما

💡 مرا ترساند از زخم زبان ناصح، نمی داند که خس دامان سیل دشت پیما را نمی گیرد

💡 تا نفس چون گردبادم هست، جولان می زنم دشت پیمای جنون، پا بسته فرسنگ نیست

💡 نیست صادق دشت پیمای طلب را تشنگی ورنه هر موج سرابی جویبار دیگرست

💡 می دهد داد سراسر، دشت پیمای جنون گر غبار خاطرم را دامن صحرا کند

💡 وصل لیلی مطلب مجنون نبود، او را مدام لذت آوارگی ها، دشت پیما کرده بود

💡 میان عاشق و معشوق نیست بعد سفر زمن بگوی حریفان دشت پیما را

💡 آن سوارکار دشت پیما با اسبی قدرتمند و سریع، در میان انبوهی از گل‌های وحشی و گیاهان سبز، به دنبال یافتن چشمه‌ای برای سیراب کردن اسب خود بود.

💡 داستان‌های قدیمی درباره قهرمانان دشت پیما که در پهنه بیابان‌ها به جستجوی حقیقت می‌پرداختند، همیشه برای کودکان و نوجوانان این منطقه بسیار جذاب و هیجان‌انگیز بود.

💡 باد ملایمی در میان دشت‌ها می‌وزید و آن مسافر دشت پیما، در حالی که به افق خیره شده بود، به آینده‌ای روشن و پر از آرامش می‌اندیشید.