جزن

جزن. [ ج َ ] ( ع ص، اِ ) هیزم خشک ستبر. ( ناظم الاطباء ). لغتی است در جَزْل بمعنی هیزم ستبر. ( از اقرب الموارد ). همان جزل است که لام به نون بدل شده است چنانکه در لعل نیز لام به دل به نون شود و لعن گویند. ( از قطرالمحیط ). حطب جَزْن و جَزْل؛ هیزم خشک سطبر. ( از منتهی الارب ) ( از ذیل اقرب الموارد ). ج، اَجْزان. ( از ذیل اقرب الموارد ). ج، اَجْزُن. ( منتهی الارب ) ( قطرالمحیط ).
جزن. [ ] ( اِخ ) از مزارع جبال بارز کرمان است. ( از مرآت البلدان ج 4 ص 226 ).
جزن. [ ] ( اِخ ) از رستاق انجیل. ( از تاریخ قم ص 117 ).
جزن. [ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان وسط از بخش طالقان از شهرستان طهران. محصول آن غلات آبی و دیمی، سیب زمینی، لوبیا، عسل و میوه است و چشمه هایی بنام پست قلعه و ده سوسرک دارد که آب آنها پس از تبخیر نمک میشود. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).
جزن. [ ج َ زَ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی از بخش نطنز از شهرستان کاشان. آب این محل از شش رشته قنات تأمین میشود و محصول آن غلات، حبوب، ابریشم، خربزه، هندوانه و دیگر میوه ها و شغل مردم گله داری است و 350 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).
جزن. [ ج َ زَ ] ( اِخ ) معروف به «گز» قصبه دهستان حومه از بخش حومه از شهرستان دامغان. محصول آن غلات، پنبه، انگور و مختصری پسته و شغل مردم گله داری است و 1960 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).

معروف به [ گز ] قصبه دهستان حومه از بخش حومه از شهرستان دامغان. محصول آن غلات پنبه انگور و مختصری پسته و شغل مردم گله داری است و ۱۹۶٠ تن سکنه دارد.

جزن (دامغان). جَزَن، روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان دامغان در استان سمنان ایران است. این روستا در ۸ کیلومتری شمال شرقی شهرستان دامغان واقع شده است. این روستا در همسایگی نزدیک با روستای ابوالبق و حاجی آباد قرار گرفته است. شغل بیشتر ساکنین آن دامداری و کشاورزی است. مهمترین محصولات درختی و باغی آن انگور و پسته می باشد. تپه ( قلعه ) جزن مربوط به دوران های تاریخی پس از اسلام است و در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۶۳۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. محرم های زیبا و باشکوهی در این روستا برگزار می شود که پیشنهاد میکنیم به روستای ما سر بزنید
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۴۰۲ جمعیت این روستا ۳۵۷۲ نفر ( در ۶۷۷ خانوار ) بوده است.
نقل است بعد از ورود اعراب به ایران در اواخر ساسانیان چون اعراب حرف «گ» را در زبان خود نداشته اند نام گز را به جز تبدیل کرده اند ( مثل تبدیل گرگان به جرجان یا تبدیل زنگان به زنجان ) و بعدها جز نیز به جزن تبدیل شده است و این روستا از دوران قبل از اسلام آباد بوده است.
جزن (طالقان). جزن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان در استان البرز ایران است.
این روستا در دهستان میان طالقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۹ نفر ( ۶۶خانوار ) بوده است.
مردم روستا به زبان تاتی سخن می رانند.
جزن (نطنز). جزن روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است. این روستا در فاصله تقریبی ۸ کیلومتری شهر نطنز و در حاشیه آزادراه کاشان - نطنز - اصفهان قرار دارد. این دهستان یک کوه به نام چلوک دارد
این روستا در دهستان کرکس قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷۹ نفر ( ۴۲ خانوار ) بوده است.
آب این روستا از شش رشته قنات تأمین می شود. در جزن قلعه ای است، که قدمت آن را بیش از ۶۰۰ سال می دانند. [ نیازمند منبع]

💡 احمدزاده در نظرات خود نقشی مطلق برای مبارزهٔ مسلحانه قائل بود. او می‌گفت: در ایران «تنها عمل نظامی ماهیتا سیاسی است که وسیله توانای متلاشی ساختن رژیم است.» این نگرش انحرافی بود که موانعی را بر سر راه کار سیاسی - تشکیلاتی توده‌ای سازمان، گسترش آن و اشکال متنوع مبارزه پدیدمی‌آورد. این دیدگاه بعداً تا حدودی، توسط بیژن جزنی مورد انتقاد قرار گرفت و رد شد.

💡 بیژن جزنی هرگز از مواضع خود کوتاه نیامد و به فعّالیت‌های نظری و عملی خود ادامه داد. همهٔ آثار بیژن جزنی در زندان و طی سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۳ نوشته شده‌است. این آثار بیان‌گر تلاش بخشی از چپ ایران در دو دههٔ ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ است که می‌خواست ضمن حفظ استقلال خود از چین و شوروی، بر بنیان منافع و مصالح جامعه ایران فعالیت کند، بررسی انتقادی آثار او، مویّد این امر است.

💡 گروه جزنی پس از دستگیری‌های سال ۱۳۴۶ از هم نپاشید و شماری از اعضای آن از دستبرد ساواک درامان ماندند و چندی بعد، گروه را تجدید سازمان کردند. بازماندگان گروه عبارت بودند از: علی اکبر صفایی فراهانی، محمد صفاری آشتیانی، غفور حسن‌پور، رحمت‌الله پیرونذیری، اسکندر صادقی‌نژاد و حمید اشرف اعضای ادامه‌دهنده گروه جزنی در بیرون از زندان، در سال ۱۳۴۹ به‌آمادگی برای عملیات مسلحانه دست یافتند.

💡 جزن یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر نطنز استان اصفهان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است. در این اندیس، پاراژنز‌های آلونیت، ارسنیک یافت می‌شوند.