لغت نامه دهخدا
گنده خور. [ گ َ دَ / دِ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) آنکه چیزهای پست و متعفن چون روده و شکنبه و امثال آن خورد.
گنده خور. [ گ َ دَ / دِ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) آنکه چیزهای پست و متعفن چون روده و شکنبه و امثال آن خورد.
( صفت ) کسی که چیز های بدبو و پست ( مانند شکنبه روده و غیره ) خورد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گنده تن کی در خور آن شه بود کی به بزم کی خری را ره بود