کشیده ابرو

مترادف‌ها

ابروهای کشیده

لغت نامه دهخدا

کشیده ابرو. [ ک َ / ک ِ دَ / دِ اَ ] ( ص مرکب ) کسی که ابروهایش گشاده یا دراز بود. ابروکشیده. ( ناظم الاطباء ). اَزَج. رجوع به ترکیبات ذیل کشیده شود.

فرهنگ فارسی

کسی که ابروهایش گشاد یا دراز بود. ابرو کشیده

جمله سازی با کشیده ابرو

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 گشاده طاق ابرو تا بناگوش کشیده طوق غبغب تا سر دوش

💡 ای ترک جنگ جوی ترامغفر آفتاب چشمت کشیده تیغ ز ابرو بر آفتاب

💡 پی قتل عشاق ز ابرو و غمزه کمانی کشیده خدنگی گشاده

💡 گشاده لشکر شامت به نیم روز کمین کشیده ابرو ی شوخت برآفتاب کمان

💡 تیغ به روی تو کشیده است لیک خون مرا ریخته ابروی تو

💡 گر حنظل سپهر به ساغر فشرده اند ابرو ترش نساخته بر سر کشیده ایم

💡 در بسیاری از اشعار کلاسیک، توصیف کشیده ابرو و نگاه نافذ معشوق، برای نشان دادن زیبایی و گیرایی چهره او در ادبیات به کار می‌رود.

💡 نقاش با دقت بسیار زیاد، روی فرم و قوس کشیده ابرو تمرکز کرد تا بتواند واقع‌گرایی و عمق نگاه شخصیت تصویر را به درستی نشان دهد.

💡 ویژگی‌های ظریفی مانند کشیده ابرو و لب‌های سرخ، همواره در ادبیات فارسی به عنوان شاخصه‌های اصلی زیبایی زنان در دوران‌های مختلف توصیف شده‌اند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران