کشیده ابرو

کشیده ابرو. [ ک َ / ک ِ دَ / دِ اَ ] ( ص مرکب ) کسی که ابروهایش گشاده یا دراز بود. ابروکشیده. ( ناظم الاطباء ). اَزَج. رجوع به ترکیبات ذیل کشیده شود.

کسی که ابروهایش گشاد یا دراز بود. ابرو کشیده

💡 گشاده طاق ابرو تا بناگوش کشیده طوق غبغب تا سر دوش

💡 ای ترک جنگ جوی ترامغفر آفتاب چشمت کشیده تیغ ز ابرو بر آفتاب

💡 پی قتل عشاق ز ابرو و غمزه کمانی کشیده خدنگی گشاده

💡 گشاده لشکر شامت به نیم روز کمین کشیده ابرو ی شوخت برآفتاب کمان

💡 تیغ به روی تو کشیده است لیک خون مرا ریخته ابروی تو

💡 گر حنظل سپهر به ساغر فشرده اند ابرو ترش نساخته بر سر کشیده ایم