پیل گیر

پیل گیر. ( نف مرکب ) که پیل گیرد. فیل گیر. پیل گیرنده. مظفر بر فیل. که با پیل برآید و بفرمان آردش:
بکشتند فرجام کارش به تیر
یکی آهنی کوه بدپیل گیر.فردوسی.

( صفت ) آنکه پیل گیرد کسی که پیل را بفرمان آرد آنکه بر فیل غلبه کند: بکشتند فرجام کارش به تیر یکی آهنین کوه بد پیل گیر. ( شا. لغ. )

💡 باز گیر از گردن شوقم طناب پیل طبعم دیده هندستان به خواب

💡 این همه پیل و سپاه و کار چیست وین همه آشوب و گیر و دار چیست

💡 یا رسوم پیلبانی یاد گیر یا مده هندوستان را یاد پیل