لغت نامه دهخدا
ناصرجنگ. [ ص ِ ج َ ] ( اِخ ) احمد ( امیر... ) بن نظام الملک آصف جاه ملقب به نظام الدوله از حکام حیدرآباد دکن است. وی در جمادی الاَّخرة 1161به سلطنت رسید و به سال 1164 کشته شد. شعر می گفت و در شعر گاهی ناصر و گاهی آفتاب تخلص می کرد. مؤلف تذکره روز روشن این ابیات را از او نقل کرده است:
رنگ زردم مگر از حالت دل گوید حرف
پیش آن آینه رو تاب نفس نیست مرا.*می کند سحر در علاج دلم
نرگس یار اگر چه بیمار است.
و نیز رجوع به شمع انجمن ص 461 شود.