«فیروزه فرش» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که به معنای محلی که فرش آن از فیروزه باشد یا رنگ و جنس فرش آن شبیه فیروزه باشد، به کار میرود. این اصطلاح در متون قدیم و کتابهای توصیفی برای اشاره به زیبایی و تجمل مکانها به کار رفته است. منظور از فیروزه همان کانی گرانبها و معدنی با رنگهای طیف آبی روشن تا سبز است که در جواهرات و تزئینات به کار میرود. بنابراین وقتی گفته میشود مکانی «فیروزه فرش» است، یعنی فرش، پارچه یا حتی کف آن شبیه رنگ فیروزهای یا از جنس فیروزه ساخته شده و جلوهای بسیار زیبا و چشمنواز دارد. این عبارت گاهی در توصیف کاخها، مساجد یا بناهای مجلل دیده میشود که فرشها یا کفپوشهای آن با رنگ فیروزهای تزئین شدهاند. علاوه بر جنبه مادی، «فیروزه فرش» میتواند کنایهای از جلوه، زیبایی و شکوه محیط نیز باشد. در فرهنگ فارسی و ادبیات کهن، توصیف مکانها با چنین ترکیبهایی برای نمایاندن تجمل، پاکیزگی و ارزش محیط رایج بوده است. همچنین این اصطلاح به رنگآمیزی و طراحی هنری در محیط داخلی بناها اشاره دارد که باعث زیبایی بصری و آرامش چشم میشود.
فیروزه فرش
لغت نامه دهخدا
فیروزه فرش. [ زَ / زِ ف َ ] ( ص مرکب ) هر جا که فرش آن از پیروزه باشد. || هر جا که از پارچه یا فرش یا رخام پیروزه ای و مانند آن فرش شده باشد:
چون گل از این پایه فیروزه فرش
دست به دست آمده تا ساق عرش.نظامی.
فرهنگ فارسی
هر جا که فرش آن از پیروزه باشد. یا هر جا که از پارچه یا فرش یا رخام پیروزه ای و مانند آن فرش شده باشد.
