سیر و پر خوردن

سیر و پر خوردن. [ رُ پ ُ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) فراوان خوردن. بسیار خوردن:
گرچند روزی سیر و پر میخوردمی انجیر را
از قوت بازوی خود بگسستمی زنجیر را.میرزا اشتها ( یادداشت بخط مؤلف ).من که خوردم سیر و پر
مرگی بیفتد توی لر
قجر بمیرد گر و گر.( یادداشت بخط مؤلف ).رجوع به سیر شود.

فراوان خوردن. بسیار خوردن

💡 سلیم، سیر و سفر هم نهایتی دارد چو آب چشمه کسی تا به کی همیشه رود

💡 در ارض و سما کرده بسی سیر و ندیدیم یک ذرّه کز آن ذرّه هویدا تو نباشی

💡 روضه خوش است از برای سیر و تماشا گوشه کویت ولی ز بهر اقامت

💡 بدر و هلال او سیر و ناخج تواند وز بهر بندگیت کمر بسته توامان

💡 شرف در طعام است و جای نشست نه در لقمه و جرعه ای سیر و مست

💡 هر آن کوتاه سیر و تنگ چشم است بنفی اهل حق از روی خشم است