لغت نامه دهخدا
داغ پنجه. [ پ َ ج َ / ج ِ ] ( اِ مرکب ) نوعی داغ بشکل پنجه دست. نوعی از داغ که بر کفل اسپان کنند. ظاهراً داغ مخصوص اسپان سلاطین صفویه بوده، اغلب که اشارت باشد بحضرات پنج تن پاک علیهم السلام:
گمان کرد آنکه داغ پنجه اش دید
که سر برزد ز طرف کوه خورشید.
وحید ( در تعریف اسپ شاه عباس ثانی، از آنندراج ).