در لغتنامههای معتبر زبان فارسی، واژهی لِدون به عنوان جمعِ کلمهی لِدَة ثبت شده است. این واژه از ریشهی ثلاثی مجرد «و-ل-د» گرفته شده و در مفهوم اصلی به معنی فرزندان و اولاد به کار میرود. در منابع کهنی همچون مهذب الاسماء و منتهی الارب که به تفصیل به شرح واژگان و ریشههای آنها پرداختهاند، این مدخل مورد تأیید قرار گرفته است. ذکر این منابع، صحت و سابقهی تاریخی کاربرد این واژه را در ادبیات فارسی و متون عربی تأکید میکند. بنابراین، لِدون شکل جمعی است که برای لِدَة استفاده میشود و کاربرد آن بیشتر در متون ادبی و کهن به چشم میخورد. درک دقیق این قبیل واژگان برای مطالعه و فهم عمیقتر متون کلاسیک فارسی و عربی ضروری به نظر میرسد.
لدون
لغت نامه دهخدا
لدون. [ ل ِ ] ( ع اِ ) ج ِ لِدة. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ذیل ولَدَ ).
فرهنگ فارسی
جمع لده
جمله سازی با لدون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 امير مؤمنان: و الله ما عبروا و لن يعبروه و ان مصارعهم لدون النطقة؛ (252) به خدا سوگند كه عبور نكرده و نخواهند كرد؛ زيرا محل كشته شدنشان در آن سوى نهر است.
