لغت نامه دهخدا
شکر خاییدن. [ ش َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) شکر خوردن. || کنایه از شیرین کام شدن. ( یادداشت مؤلف ):
تا همی خوانی تو اشعارش همی خایی شکر
تا همی گویی تو ابیاتش همی بویی سمن.منوچهری.و رجوع به شکرخا و شکرخای و شکرخایی شود.
شکر خاییدن
فرهنگ فارسی
شکر خوردن یا کنایه از شیرین کام شدن.
جمله سازی با شکر خاییدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هر کی صفرا شودش غالب از شیرینی تلخ گردد دهنش گاه شکر خاییدن
