لغت نامه دهخدا
سیاران. [ س َی ْ یا ] ( اِخ ) فرقه ای از متصوفه بر طریقت ابی العباس سیاری. ( از کشف المحجوب هجویری ص 323 ). رجوع به کشف المحجوب ص 198، 288، 323، 331 و طرائق الحقائق چ محمدمعصوم شیرازی چ محمد جعفر محجوب ص 522 و 523 شود.
سیاران. [ س َی ْ یا ] ( اِخ ) فرقه ای از متصوفه بر طریقت ابی العباس سیاری. ( از کشف المحجوب هجویری ص 323 ). رجوع به کشف المحجوب ص 198، 288، 323، 331 و طرائق الحقائق چ محمدمعصوم شیرازی چ محمد جعفر محجوب ص 522 و 523 شود.
فرقه از متصوفه بر طریقت ابی العباس سیاری
💡 سیاران نوریس، در گاردین استدلال کرد که تنها دادن جایزه به سانتوز و نه به کلاه سفیدها و نه با رهبر فارک، یک انتخاب عمدی بود تا قدرت خود را به گونه ای اعمال کنند که ممکن است بیشترین تأثیر مستقیم را در دستیابی به صلح داشته باشد. کمیته جایزه نوبل امروز پس از، چندین روز تلاشهای سخت برای مذاکرات صلح در جنگل که با ریسک شکست مواجه بود، این فرصت را برای تحریک صلح و پیشبرد این روند از خود نشان داد. آنها این را به نمایش گذاشتند که جامعه بینالمللی همیشه به حمایت از هر مناقشه صلحی وارد نمیشود؛ که موضوع سوریه از آن جمله است- آنها گاهی نیروی حرکت لازم را تأمین میکنند البته تا نتیجهاش را ببینند.
💡 در دهههای اخیر او بهعنوان دستیار سردبیر صفحه «نوشتن ایرلندی جدید» که توسط سیاران کارتی در روزنامههای ایرلندی متوالی از سال ۱۹۸۹ ویراستار میشد، فعالیت میکرد. این سنت همچنان توسط دیوید مارکوس در سال ۱۹۶۹ آغاز شد. برنی، درگذشت.