سنگ زن

سنگ زن. [ س َ زَ ] ( نف مرکب ) ترازوی کم وزن. ( غیاث ) ( برهان ). ترازویی که یکسر آن کم وزن باشد. ( فرهنگ رشیدی ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). پله سبک از ترازو و وزنه. ( ناظم الاطباء ):
تو طعنه زنی و ما همه کوه
تو سنگزنی و ما همه طشت.خاقانی.زنان را ترازو بود سنگ زن
بود سنگ مردان ترازوشکن.نظامی.|| دسته ای از دسته های عاشورا مقابل سینه زن که دو چوب یا دو سنگ تراشیده بدو دست داشته و به اصول بمنظور تعزیه به یکدیگر میزنند. ( یادداشت مؤلف ). || سنگ زننده. و رجوع به سنگ و ترکیبات آن شود.

ترازویی که یک کفۀ آن سبک تر باشد.

💡 محصول فورج شده به کمک عملیات ماشین کاری و سنگ زنی به شکل نهایی رینگ مورد نظر درمی آید و بخش‌های اضافی فلز از قطعه آهنگری شده حذف می‌شود.

💡 بر سنگ زن پیمانه را در هم شکن در دانه را ویرانه ساز این خانه را با خانه در ویرانه کن

💡 سوم: اینکه در سنگ زنی، هیچ کنترلی بر شکل واقعی ابزار یا دیگر متغیرهای تراش وجود ندارد. به دلیل وجود این متغیرها، سنگ زنی فرایند پیچیده‌ای است.

💡 طرب خواهی دمی بر سنگ زن پیمانهٔ عشرت قدح ها از گداز شیشه پر مل می‌کند شبنم

💡 زین گلستان برگ سبزی خود به کف ناید سلیم همچو اوراق چمن، آیینه را بر سنگ زن