سرو رعنا

سرو رعنا. [ س َرْ وِ رَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سرو خوشنما و آراسته، چرا که رعنا بمعنی زن خویشتن آرا باشد. || گاهی مراد از این معشوق بود. || سرو دورنگ. ( غیاث ) ( آنندراج ).

سرو خوشنما و آراسته. یا گاهی مراد از این معشوق بود. یا سرو دو رنگ.

💡 مرا این دم ای سرو رعنا خرام زتو بوی هجر آیدم برمشام

💡 نخل طوبی در بهشت و سرو رعنا در ارم منفعل از قامت آنسرو سیم اندام ماست

💡 بر لب یکجو مجو آن سرو رعنا را که او هر زمان باشد خرامان بر لب جوئی دگر

💡 رخش گلبرگ خوبی ساز کرده قدش بر سرو رعنا ناز کرده

💡 گهی با سرو رعنا رقص می‌کرد گهی بر یاد نرگس باده می‌خورد

💡 نگویم چون بزی، ای سرو رعنا که تو بهتر ز من می دانی اینها