رخ رخ

رخ رخ. [ رَ رَ ] ( ص مرکب ) رخنه رخنه. ( یادداشت مؤلف ). چاک چاک. ظاهراً مبدل و مخفف لخت لخت است:
ای کرده دلم غم تو رخ رخ
تا چند کنم ز عشق پازخ.عماد شهریاری.تو شاد بادی و آزاد بادی از غم دهر
عدوت مانده ز بار عنا و غم رخ رخ.سوزنی.
رخ رخ. [ رِ رِ ] ( اِ صوت ) رِخ. آواز دندان. ( فرهنگ نظام ). ژغ ژغ. و رجوع به رِخ شود.، رخرخ. [ رَ رَ ] ( ع ص )رَخْراخ. گِل تنک. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به رخراخ شود.

رخ آواز دندان ژغ ژغ

💡 آن رخ رخ آذری و زان رخ آذر بت سوخت گرفت عاشق سر پی سر

💡 عشق روی تو به شش سوی جهان دام دلست که ندیدند چنان رخ رخ گلگون دگر

💡 ترا آن ترک مه رخ رخ نموده است دمادم از خودت پاسخ نموده است