رجلی

رجلی. [رَ لا ] ( ع ص ) حرة رجلی؛ زمین سخت که در آن رفته شود. || زمین هموار سنگریزه ناک. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || زن پیاده. ج، رِجال. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). امراءة رجلی؛ زن پیاده. ج، رِجال، رُجالی ̍، رِجالی ̍. یقال: نسوة رجال و نسوة رجالی ̍. ( ناظم الاطباء ). پیاده. ج، رِجال، رَجالی ̍. ( از اقرب الموارد ). || ج ِ رَجْلان. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به رَجْلان شود. || ج ِ رَجیل. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به رَجیل شود. || ج ِ رُجْلان. ( منتهی الارب ).
رجلی. [ رَ ج َ لی ی ] ( ع ص نسبی ) قاصد و پیک نیک. ( ناظم الاطباء ). واحد رَجَلیّون. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).

حره رجلی زمین سخت که در آن رفته شود یا زمین هموار سنگریزه ناک.

💡 و فیها نظرتُ و قَد زلّ رجلی و فی زلّة الرجل مالی یدان

💡 دست چون دسته طنبور و شکم چون دهلی در اروپاست بزرگی و در اینجا رجلی

💡 مقیم از گلشن طبعم نسیم شوق می آید و من رأسی إلی رجلی حدیث العِشق منموق