لغت نامه دهخدا
دکهن. [ دَ هََ / دَ کَن ْ ] ( اِخ ) دکن، که شهری است به هندوستان. رجوع به دکن شود.
دکهن. [ دَ هََ / دَ کَن ْ ] ( اِخ ) دکن، که شهری است به هندوستان. رجوع به دکن شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بزم «اکبر» شد ز «فیضی» فیض باب دکهناز «بوالفضل» وفیضییافت آب
💡 به تو آباد شد بلخ و به تو آباد شد تبت ز تو بنیاد شد شوش و ز تو بنیاد شد دکهن