دراره

( درارة ) درارة.[ دَرْ را رَ ] ( ع اِ ) دوک. ( منتهی الارب ). دوک پشم.( مهذب الاسماء ). دوکی که بدان پشم ریسند. ( برهان ).
درارة. [ ] ( اِخ ) ابن محمد العری. صاحب مجمل التواریخ و القصص وی را از دشمنان آل برمک و در عداد فضل ابن ربیع دانسته است، اما مرحوم بهار در تحقیق صحت ضبط نام این مرد می نویسد: کذا؟ و نامی شبیه به این نام در تواریخ دیده نشد. ( مجمل التواریخ و القصص ص 345 و حاشیه آن ).
دراره. [ دَ رَ / رِ ] ( ص ) دیوث و قلتبان. ( برهان ). کشخان و غلتبان. ( جهانگیری ):
به هیچ نامه و رقعه سلام ما ننوشت
زهی دراره زن روسبی لوطی کار.کمال اسماعیل.

ابن محمد العری

💡 سپس برير (518) برخاست و گفت: يابنرسول الله ! خدا به وسيله تو بر ما منت نهاد كه ما در ركاب تو جهاد كنيم و بدن ما دراره تو قطعه قطعه شود و جد بزرگوارترسول خدا صلى الله عليه و آله در روز قيامت شفيع ما باشد. (519)