واژه «دَبارة» در منابع لغوی عربی به مفاهیمی مرتبط با زمین و کشت و کار اشاره دارد و در اصل از ریشهای گرفته شده که به نظم و ترتیب در زمینهای زراعی مربوط میشود. یکی از معانی آن، قطعهای از زمین کشاورزی است که برای کشت و زرع آماده شده و به صورت بخشبندیشده مورد استفاده قرار میگیرد. در این کاربرد، دباره به معنای زمین زراعی یا بخشی از مزرعه است که برای کشت محصولات مختلف تقسیم شده باشد. در معنای دیگر، این واژه به خیابانها یا راهروهای میان کشتزارها گفته میشود که برای رفتوآمد و آبیاری یا دسترسی به بخشهای مختلف زمین ایجاد میشود. این مفهوم نشان میدهد که دباره تنها به خود زمین اشاره ندارد، بلکه به ساختار و نظم در استفاده از زمینهای کشاورزی نیز مربوط است. در برخی منابع، «دبار» جمع این واژه دانسته شده و به همین بخشهای زراعی یا راههای میان آنها اطلاق میشود. همچنین در کاربردهای قدیمی، دباره به معنای زمین کشتشده یا بخشبندیشده از زمین نیز آمده است. این واژه بیشتر در متون کهن و لغوی استفاده شده و در زبان امروز کاربرد رایج ندارد. در مجموع، دباره به بخشهایی از زمین کشاورزی یا راههای میان آنها گفته میشود که برای نظمدهی به کشت و زرع مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین، این کلمه به معنای قطعه زمین زراعی یا مسیرهای میان کشتزارها در نظام کشاورزی قدیم است.
دباره
لغت نامه دهخدا
( دبارة ) دبارة. [ دِ رَ ] ( ع اِ ) یکی از دبار. ( منتهی الارب ). رجوع به دِبار شود. ج، دبار. ( منتهی الارب ). || کرد زمین. ج، دبار.
فرهنگ فارسی
یکی از دیار