خاض

خاض. [ خاض ض ] ( اِ ) مرد. ( فرهنگ اسدی ص 227 ). عباس اقبال مصحح لغت فرس این لغت را از لغات الحاقی دانسته و میگویند جز در حاشیه نسخه «ن » در جای دیگر نیست و ظاهراً از لهجه های محلی است.

آقای عباس اقبال مصحح لغت فرس این لغت را از لغات الحاقی دانسته و میگویند جز در حاشیه نسخه [ ن ] در جای دیگر نیست و ظاهرا از لهجه های ملی است.

💡 خوض به معناى فرو رفتن است. خاض فى الماء يعنى به طورى در آبفرو رفت كه از ديده ها پنهان شد. مثلا مى گويند طلبه ها در مطالب خوض مى كننديعنى دقت زياد به خرج مى دهند؛ انگار در مطلب فرو مى روند.