لغت نامه دهخدا
تیره خوار. [ رَ/ رِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) سیاه خوار. که سیاهی خورد. ( صفت قلم ). که غذایش سیاه و تیره است:
تیره ست زهره پیش ضمیر منیر من
خوار است تیر زی قلم تیره خوار من.ناصرخسرو.رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.
تیره خوار
فرهنگ فارسی
سیاه خوار که سیاهی خورد
جمله سازی با تیره خوار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خیزد از قبر تیره خوار و خجل پشت بر آفتاب و رو در ظل
