تنست

تنست. [ ت َ ن َ ]( اِ ) خانه عنکبوت. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی از یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). رجوع به ماده بعد شود.

💡 چو باشد جهانی بدو دشمنست چو نبود غم جان و رنج تنست

💡 قلب فلک شکسته سنانت بحکم آنک روئین تنست رمحت و افلاک هفتخوان

💡 کنون روزگار سخن گفتن است که گردوی ما رابجای تنست

💡 به گرد او نرسد پای جهد من هیهات ولیک تا رمقی در تنست می‌پویم

💡 تا روز زنگیان را با روم دار و گیرست تا روز چنگیان را تنتن تنست امشب

💡 ور همه رویین تنست دیده بدوزش بخت ترا ناصرو خدای معین است