بی گذر

بی گذر. [ گ ُ ذَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + گذر ) بی مجرایی که از آن بگذرد. بدون شاهراه که جهتی معین برای گذشتن ندارد. || بی گذار. بی گدار:
دارد بجود و مردمی آن عالم سخا
مانند بحر بی گذر و بی کنار دل.سوزنی.رجوع به گذر شود.

بی مجرایی که از آن بگذرد. بدون شاهراه که جهتی معین برای گذشتن ندارد. یا بی گذار. بی گدار.

💡 گر همی ملک بی گذر طلبی دل منه بر زمانه گذران

💡 دارد بجود مردمی آن عالم سخا مانند بحر بی گذر و بی کنار دل