بی عدیلی

لغت نامه دهخدا

بی عدیلی.[ ع َ ] ( حامص مرکب ) بی نظیری. و رجوع به عدیل شود.

فرهنگ فارسی

بی نظیری

جمله سازی با بی عدیلی

💡 ای مجیر دین ایزد، کایزدت بادا مجیر در معالی بی عدیلی، در مکارم بی نظیر