بی ریب

بی ریب. [ رَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + ریب ) بی شک. بی شبهه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ریب شود.

( صفت ) بی شک بدون شبهه.

💡 دیدار خدای، دید بی غیب گفتار ز حق شنید بی ریب

💡 هر که بشناخت خویش را نیکو هم خدا را شناخت بی ریب او

💡 چو خورشیدی که بیرون آید از جیب سحرگاهان ز صبح عشق بی ریب

💡 بنای رتبه بر طولست بی ریب بچشم جهل نتوان دید غیب

💡 بی‌وصیت بی‌اشارت یک به یک حالشان دریافت بی ریبی و شک

💡 کلی آن اگرچه بی ریب است لیک جزوی که حکم بر غیب است