لغت نامه دهخدا
بگتاش. [ ب ِ ] ( ترکی، اِ مرکب ) مرکب است از لفظ بگ که مخفف بیگ است که بترکی بمعنی صاحب و امیر باشد وتاش بمعنی غلام پس بمعنی مجموعه صاحب غلامان است و میتواند که بمعنی هم خداوند باشد چه در ترکی لفظ تاش وداش برای اشتراک آید. ( غیاث ). رجوع به بکتاش شود.