مخمره
لغت نامه دهخدا
( مخمرة ) مخمرة. [ م ُ خ َم ْ م َ رَ ] ( ع ص ) سپیدسر از گوسپند و اسب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || زن متکبری که خوشبوی می بوید. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).
جمله سازی با مخمره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مرا به کلک زبان هیچ سهو و نسیان نیست اگرچه این دو مخمره برد به طینت ناس
💡 عطاران قدیمی در بازارهای سنتی، از روغنهای مخمره و خوشبو برای ساخت ادکلنهای بسیار باکیفیت و ماندگار در دوران گذشته استفاده میکردند.
💡 استفاده از مواد مخمره و معطر در مراسمهای مذهبی و سنتی، همواره یکی از سنتهای دیرینه در بسیاری از فرهنگهای مختلف بوده است.
💡 این عطر خاص که با استفاده از روغنهای مخمره تهیه شده، رایحه بسیار دلنشین و منحصر به فردی دارد که همه را جذب میکند.