کلمه «نیکوی» صفتی است که به معنای خوب، نیکو و شایسته به کار میرود و برای توصیف صفات، رفتار یا ویژگیهای مثبت افراد یا اشیاء استفاده میشود. نیکوی بودن نشاندهنده کیفیت، ارزش یا زیبایی مطلوب است و معمولاً همراه با ستایش و تحسین بیان میشود. این واژه در ادبیات فارسی و متون کلاسیک برای توصیف اخلاق، کردار، هنر، سخن و هر چیزی که از نظر کیفی ممتاز باشد به کار رفته است. به طور کلی، نیکوی نمایانگر برتری و مطلوبیت است و با واژههایی مانند خوب، پسندیده و شایسته هممعنی است. در توصیف افراد، این واژه میتواند بیانگر حسن خلق، درستی و رفتار شایسته باشد و در توصیف اشیاء یا آثار، کیفیت و زیبایی را نشان دهد. این صفت بار مثبت دارد و تأکید بر ارزش و برتری مورد وصف است. به طور خلاصه، «نیکوی» واژهای است برای توصیف خوبی، شایستگی و کیفیت مطلوب در انسانها، اشیاء و اعمال.
نیکوی
لغت نامه دهخدا
نیکوی. [ ک ُ وی ] ( حامص ) نیکویی. نیکوئی. نکویی. در همه معانی و نیز شواهد رجوع به نیکویی شود.
فرهنگ فارسی
۱- نیکو بودن خوبی خوبی. ۲- زیبایی. ۳ - نیکی احسان: (( نگیرد ترا دست جز نیکوی که از مرد دانا سخن بشنوی. ) ) ( شا. بخ. ۱۷۴۷: ۶ متن وح. )
جمله سازی با نیکوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ای ذات خدا را رخ نیکوی تو مرآت فانی تو به قول و اثر و وصف در آن ذات
💡 واکنون که عاریت بود آن نیکوی ببردند از دل برون کن ای تن این انده و درشتی
💡 در جدول زیر ۱۰۰ نام خدا بنا بر سنت آئین اسلام، که به نامهای نیکوی خداوند معروفاند، با ترجمه فارسی و معادل ابجد آنها آمدهاست.
💡 گاو گردون که کشد از بهر اسب دولتت گر شوی یک روز شهمات از رخ نیکوی دوست