محرمت

محرمت. [ م َ رَ م َ ] ( ع اِمص ) حرمان. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
محرمة. [ م ُ ح َرْ رِ م َ ] ( ع ص ) مؤنث مُحَرِّم. رجوع به محرم شود.
محرمة. [ م ُ ح َرْ رَ م َ ] ( ع ص ) مؤنث مُحَرَّم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به مُحَرَّم شود. || ماده شتری که ریاضت وی تمام نشده و به سواری درنیامده باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
محرمة. [ م َ رَ م َ / م َ رُ م َ ]( ع اِ ) آنچه شکستن آن روا نباشد. ج، مَحرمات، مَحارِم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || زن. زوجه. ( ناظم الاطباء ). زن حرم. || ( اِمص ) حرمت. || حرمان و مأیوسی. ( ناظم الاطباء ).

حرمان

💡 تا در حریم خاص خدا محرمت کنند یعنی به طوف کعبه دل محرمت کنند

💡 ای من اسیر زلف خم اندر خمت شوم همچون صبا بحلقه مو محرمت شوم

💡 ای قاب قوس مرتبت وان دولت با‌مکرمت کس نیست شاها محرمت در قرب اَو ادنی بیا

💡 ای تبریز محرمت شمس هزار مکرمت گشته سخن سبوصفت بر یم بی‌نهایتی

💡 بگفتا محرمت که ؟ گفت حرمان بگفتا همنشینت ؟ گفت هجران