نخوری

نخوری. [ ن َخ ْوَ ری ی ] ( ع ص ) فراخ دهن و فراخ شکم و فراخ سوراخ پستان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). واسعالفم. واسعالجوف. ( از اقرب الموارد ) ( از معجم متن اللغة ). یا فراخ احلیل. ( از معجم متن اللغة ). ج، نَخاوِرَة.

امساک لئامت.

💡 با صورت دین صورت زردشت کشی چون خر نخوری نبات و بر پشت کشی

💡 بر کار گذشته بین که حسرت نخوری صوفی باشی و نام ماضی نبری

💡 دانم نخوری غم ز هلاک من رنجور در ماتم بلبل ننشیند گل سوری

💡 گر تیغ غمش ز جان کشد کینه من ای دل نخوری دریغ بر سینه من

💡 هان و هان تا ز خری دم نخوری ور خوری این مثلش گوی نخست

💡 گر چاشنی غمش بیابی یک دم هرگز نخوری تو از پی شادی غم