فشاننده

فشاننده. [ ف َ / ف ِ ن َن ْ دَ / دِ ] ( نف ) فروریزنده. نثارکننده:
جهاندار باداد نیکوکنش
فشاننده گنج، بی سرزنش.فردوسی. || فروبارنده. فروریزنده:
فزاینده باد آوردگاه
فشاننده خون ز ابر سیاه.فردوسی.

💡 جهاندار بیدار و نیکو کنش فشاننده گنج بی سرزنش

💡 نور فشاننده تر از جام جم کرده شبستانی و شمعی بهم

💡 زین سبب از دیده اهل نظر اشک فشاننده تر از توتیاست

💡 یکی ز خاک نماینده دیبئه منقوش یکی ز تاک فشاننده لؤلؤ منثور

💡 تگرگ فشاننده باران تیر دم بد دلان زان شده ز مهریر