لغت نامه دهخدا
هیچ و پوچ. [ چ ُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) کنایه از چیز سهل و بی مغز. ( آنندراج ):
کرد پهلو خالی از ما یار دیرین چون حباب
زد به هیچ و پوچ برهم ربط چندین ساله را.محسن تأثیر ( از آنندراج ).- به هیچ و پوچ؛ بی جهت. بی علت: خانه را به هیچ و پوچ از دست داد.