شارع عام.[ رِ ع ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) شاه راه. ( مجمل اللغه ). عَثَق. ( منتهی الارب ). راه عمومی و کوچه ای که بن بست نباشد. ( ناظم الاطباء ). رهگذر همه: چه هر که بر عمیا در راه مجهول رود و از راه راست و شارع عام دور افتد بگمراهی نزدیک تر باشد. ( کلیله و دمنه ). مسکن ایشان نزد شارع عام بود. ( کلیله و دمنه ).
شاه راه راه عمومی و کوچه ای که بن بست نباشد.
💡 دل بود یا شارع عام است این سینه یا اصطبل انعام است این
💡 عجب مدار اگر نیست عشق شیوه عاقل که آن به خلوت خاص است و این به شارع عام است
💡 احکام شریعت است چون شارع عام بیرون مرو از راه شریعت یک گام
💡 حرف، نخلی است که در شارع عام افتاده است روزی خاصه بی برگ و بران خاموشی است
💡 همچو آیینه که در شارع عام آویزند عمر من صرف پریشان نظری می گردد
