لبم

💡 من تشنه بر آن لبم وگر چند بر چهره همی رود دو جویم

💡 صائب نمی فروزد شمع مراد من تا صبحدم اگر چه لبم گرم یارب است

💡 بر لبم چون نهی لب میگون سرّ روحی فداک خواهم دید

💡 هزار حلقه زدم پیچ وتاب چون جوهر چوتیغ تا به لبم چرخ یک دم آب رساند

💡 باشد که یک دمی لب خود بر لبم نهد تا من زبان عربده سازش فرو برم

💡 جان ز غمت بر لبم آمد نشست منتظر آنکه تو رخصت کنی

💡 وقتی از شدت هیجان و خوشحالی صحبت می‌کردم، ناخودآگاه لبم شروع به لرزیدن کرد و نتوانستم کلمات را به درستی و با آرامش در مقابل او بیان کنم.

💡 او با فشار دادن لبم خود سعی کرد از گریه کردن جلوگیری کند تا در آن جمع رسمی، احساس ضعف و درماندگی خود را به دیگران نشان ندهد.

💡 وقتی لبم به لب خنده آمد، سعی کردم سریع خود را کنترل کنم تا کسی متوجه نشود که از شنیدن آن خبر خوشگوار چقدر غافلگیر شده‌ام.