زاین

زاین. [ زین ] ( حرف اضافه + صفت / ضمیر ) ( زِ حرف اضافه + این ). زین مخفف «ازاین ». رجوع به زین شود.

زین مخفف از این

💡 هرکه زاین وادی به کوی بخت و دولت می‌رسد از ره و رسم قدم داریّ و همّت می‌رسد

💡 در برشه گشت دل زاین غصه خون خون دل از دیده اش آمدبرون

💡 با زلفت از بوهمسری چون مشک تاتاری کند رخساره تاری زاین گنه در نافه اش تاری کند

💡 سوی اصل خویش اعیان را نمی باشد دویی می شود زاین روی ظاهر سر اشیا مختلف

💡 چو از سال ده عمرم آمد به بیست نگشتم خبر زاین که تکلیف چیست

💡 که خلق جهان ز آن به عیشند یکسر که اهل زمان زاین به وجدند یکجا