زبانه زنان

زبانه زنان. [ زَ ن َ / ن ِ زَ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) زبانه زننده. زبانه کش. زبانه زن. مشتعل:
به آب ماند شمشیر او گر آب
سرشته باشدبا آتش زبانه زنان.فرخی.چه گوید و چه گمانی برد که خار درشت
چه کرد خواهد با آتش زبانه زنان.فرخی.بصلح چیست، بصلح آفتاب روشن روی
بخشم چیست بخشم آتش زبانه زنان.فرخی.هرآینه که همی روشنی بچشم آید
کجا فروخته شمعی بود زبانه زنان.فرخی.آتش از حلق او زبانه زنان
بیت گویان و شاخشانه زنان.نظامی.

درحال زبانه کشیدن، درحال اشتعال.

زبانه زننده در حال اشتعال

💡 چو دود تیره درو آتشی زبانه زنان تو گفته ای که پراکنده شد بدشت سقر

💡 اگر بکاوی آتش بود زبانه زنان زمین آن همه بتخانه تا گه محشر

💡 آتش از حلق‌شان زبانه زنان بیت گویان و شاخشانه زنان

💡 میان آب که دید آتش زبانه زنان بدست شاه چنانست تیغ گوهر بار