بیگانگی

بیگانگی.[ ن َ / ن ِ ] ( حامص ) صفت بیگانه. چگونگی بیگانه. ( یادداشت مؤلف ). غیریت. مقابل خودی. عدم آشنایی. ( از ناظم الاطباء ). مقابل یگانگی. ( یادداشت مؤلف ). ناآشنایی. ناشناسی. || غربت. بیگانه بودن. اجنبی بودن. ( از ناظم الاطباء ) ( از یادداشت مؤلف ). || عدم قوم و خویشی.

بیگانه بودن، ناآشنایی، ناشناس بودن.

حالت و کیفیت بیگانه ۱ - عم آشنایی. ۲ - عدم خویشاوندی. بیگانه ( صفت اسم ) ۱ - غریب نا آشنا مقابل یگانه آشنا خودی. ۲ - خارجی اجنبی.

رجوع شود به:ازخود

emarginazione

💡 پر زبیگانگی چشم تو رسوا شده ایم با دل ما غم پنهانی ما می داند

💡 بیگانه‌ام با مردمان وز خویشتن بیگانه‌تر تا چند این بیگانگی دل آشنا می‌بایدم

💡 ای دل برو از عاقبت اندیشان باش در عالم بیگانگی از خویشان باش

💡 نشاط قیمت بیگانگی زخلق چه داند من این معامله دانم که آشنای تو باشم

💡 همسان‌سازی و انطباق نتایج دائمی فرایند انطباق نیستند بلکه نتایج موقت فرایند ارتباطی بین میزبانان و مهاجران می‌باشند؛ بنابراین، بیگانگی یا همسان‌سازی یک گروه یا فرد نتیجۀ رابطه بین رفتار منحرف و ارتباطات بی‌مبالات است.