چراغی

چراغی. [ چ َ / چ ِ ] ( ص نسبی، اِ ) خادم امرد صوفیان در خانقاه. مثال:چراغی مرشد آمد؛ یعنی شاگرد و خادم مرشد آمد. رجوع به چراغ شود. || زمینی که وقف شده باشد ازبرای مسجد و اماکن متبرکه. || نذری که جهت روشنائی و اماکن متبرکه به خدام دهند. || صدقه ای که بدرویشانی دهند که در شب قدم میزنند. || پولی که به فالگو دهند. ( ناظم الاطباء ).

خادم امرد صوفیان در خانقاه. یا پولی که بفالگو دهند. یا صدقه ایکه بدوریشانی دهند.

💡 می‌کشد استارگان را یک به یک تا که نفروزد چراغی از فلک

💡 دل من در شب گیسوی تو ره گم کرده است مگرش روی تو در پیش چراغی دارد

💡 باد اجل بکشت چراغی که بر فلک قندیل مهر و مه ز دل روشنش گرفت

💡 درین بساط، چراغی که از نسیم فنا به جان خویش نلرزد چراغ ایمان است