لغت نامه دهخدا
متیمن. [ م ُ ت َ ی َم ْ م ِ ] ( ع ص ) متبرک و با برکت. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به تیمن و ماده بعد شود.
متیمن. [ م ُ ت َ ی َم ْ م ِ ] ( ع ص ) متبرک و با برکت. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به تیمن و ماده بعد شود.
(مُ تَ یَ مِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) مبارک و بابرکت.
۱. متبرک، بابرکت.
۲. کسی که تبرک و تیمُّن جوید.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یارب این نام مبارک، بادا متیمن به شهنشاه صفی