شدیداللحن

(شَ دُ لْ لَ ) [ ع. ] (ص مر. ) با لحن تند، زننده (فره ). ۲ - درشت گوی (فره ).

۱. دارای لحن تند و زننده.
۲. درشت گوی.

۱- با لحن تند زننده: اعلامیه شدید الحنی صادر کرد. ۲- درشتگوی: مردی شدید الحن است.

با لحن تند، زننده (فره)
درشت گوی (فره)

💡 ابوموسی با علی بیعت نمود و با وجود اینکه با روی کار آمدن علی، اکثر حاکمان گمارده شده از سوی عثمان، عزل شدند، در مقامش ابقا شد. اما وقتی که جنگ بین طلحه و زبیر و عایشه با علی بالا گرفت، ابوموسی موضعی بی‌طرف اتخاذ کرد و با وجود تحت فشار گذاشتنش، از تصمیمش منصرف نشد. حامیان علی وی را از کوفه بیرون کردند و علی نامه‌ای شدیداللحن به وی نوشت و عزلش کرد. اما چند ماه بعد، علی، به وی امان داد.