انتباه

انتباه. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) بیدار گردیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). بیدار شدن. ( مصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( از اقرب الموارد ). بیدار گشتن. ( فرهنگ فارسی معین ). || شرف یافتن. || آگاهی یافتن. ( از اقرب الموارد ). آگاه شدن. ( فرهنگ فارسی معین ). خبردار شدن. || آگاه کردن. ( غیاث اللغات ). || تنبه و آگاهی و بیداری و یادآوری. ( ناظم الاطباء ). آگاهی. بیداری. ( فرهنگ فارسی معین ): در اظهار آن با تو تأملی میکردم که مگر انتباهی یابی. ( کلیله و دمنه ).
درآمد واسطی را انتباهی
بدیوانه ستان درشد بگاهی.عطار ( الهی نامه ).حاصل عرش این چهارند و تو شاه
بهترین ِ هر چهاری زانتباه.مولوی.نعمت آرد غفلت و شکر انتباه
صید نعمت کن بدام شکر شاه.مولوی.آن شود شاد از نشان کو دیده شاه
چون ندید او را نباشد انتباه.مولوی.|| ( اصطلاح تصوف ) زوال غفلت ازدل. ( از فرهنگ فارسی معین ). منع حق است بنده را بواسطه القاآت اضطراب آور در حالیکه گشاینده است گرههای غرور و غفلت او را به طریق عنایت به وی. ( از تعریفات جرجانی ). || ( اصطلاح روانشناسی ) دقت. ( از فرهنگ فارسی معین ).

(اِ تِ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) آگاه شدن، عبرت گرفتن. ۲ - (اِمص. ) آگاهی، بیداری. ۳ - تنبیه شدن.

۱. بیدار شدن، بیداری.
۲. آگاه شدن، آگاهی.

بیدارشدن، آگاه شدن، آگاهی، بیداری
۱ - ( مصدر ) آگاه شدن بیدار گشتن. ۲ - ( اسم ) آگاهی بیداری. ۴ - زوال غفلت از دل. جمع: انتباهات.

آگاه شدن، عبرت گرفتن.
آگاهی، بیدا
تنبیه شدن.

💡 فصل بهار شد بگشا چشم انتباه در خط سبزه و ورق لاله کن نگاه

💡 مقدسا و خدایا، به حق راهروی که از هدایت خاص تو انتباهش هست

💡 دگر تا داند او خود نیست رهرو ز توقیف آید ایدر انتباهی

💡 اشجمال ای در بر قازبچه اندوختم و انتباه ای در بر اندیشۀ اندر ختار

💡 مخسب، تا که نپیچاند آسمانت گوش چنین معامله را بهر انتباه کنند

💡 آن یکی را در قیامت ز انتباه در کف آید نامهٔ عصیان سیاه