توحید گوی

توحید گوی به معنای اقرارکننده به یگانگی خداوند است، این اصطلاح به افرادی نسبت داده می‌شود که با گفتن کلمه لا اله الا الله به یگانگی و یکتایی خداوند شهادت می‌دهند.

توضیحات بیشتر:

شهادت به یگانگی خدا: اعتراف به این که تنها او خالق و معبود است و هیچ موجودی نمی‌تواند با او شریک باشد. این مفهوم به معنای نفی هرگونه شریک و همتایی برای خداوند است و نشان‌دهنده‌ی ایمان عمیق به یکتایی اوست. افرادی که به این باور پایبندند، خدا را می‌ستایند و او را تنها شایسته‌ی عبادت می‌دانند.

باور به وجود خدا: توحید گوی به کسی گفته می‌شود که به وجود خداوند ایمان دارد و او را به عنوان خالق و پروردگار خود می‌شناسد.

عبادت و ستایش: این افراد نه تنها به یگانگی خدا اعتقاد دارند، بلکه او را عبادت کرده و حمد و ستایش می‌کنند.

به طور کلی، توحید گوی به معنای کسی است که با ایمان و اعتقاد به یگانگی خداوند، او را می‌ستاید و عبادت می‌کند.

لغت نامه دهخدا

توحیدگوی. [ ت َ / تُو ] ( نف مرکب ) اقرارکننده به یگانگی خدای تعالی. گوینده کلمه لااله الااﷲ:
توحیدگوی او نه بنی آدم است و بس
هر بلبلی که زمزمه بر شاخسار کرد.سعدی.رجوع به توحید شود.

فرهنگ فارسی

اقرار کننده به یگانگی خدای تعالی. گوینده کلمه لا اله الا الله

جملاتی از کلمه توحید گوی

پس همه توحید گویان فوج فوج رو بسوی میر کردند همچو موج
حیدر توحید گوی از غایت صدق و صفا روی دل پیوسته بر درگاه دادار آورد
در میان شاعران سالک توحید گوی تا نپنداری که کس مانند حیدر آفرید
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم