آکفت

( آکفت ) آکفت. [ ک َ / ک ِ / ک ُ ] ( اِ ) رجوع به آگفت شود.

( آکفت ) = آگفت

(قدیم): بلا، محنت، آزار. آسیب، صدمه، آفت.

💡 راه پیدا بود پر از آکفت راه او جز نهفته نتوان رفت

💡 راه بی‌یار نیک نتوان رفت ورنه پیش آیدت هزار آکفت

💡 ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی وز آرزوی روی بتان در تفتی

💡 هر جا رسد کند به من آکفت نسبتی هر چون بود کند به من انده کنایتی

💡 باز گفت این سخن سه بار و برفت بنگر او را که چون گرفت آکفت