لسان الغیب به معنای زبان غیب است و لقب یکی از شخصیتهای مهم تاریخ ادبیات فارسی، یعنی شاعر و نویسنده بزرگ حافظ شیرازی میباشد. او که در قرن هشتم میزیسته، به خاطر اشعار عاشقانه و عرفانیاش شهرت دارد. لقب لسان الغیب به دلیل توانایی او در بیان عمیقترین احساسات انسانی و مسائل عرفانی به کار رفته است.
اشعار حافظ به گونهای است که گویی از عالم غیب و رازهای نهفته در دل انسانها خبر میدهد. او با استفاده از زبان شعر، معانی عمیق و پیچیدهای را به سادگی و زیبایی بیان میکند. آثار او تأثیر زیادی بر فرهنگ و ادبیات فارسی گذاشته و او را به عنوان یکی از بزرگترین شاعران تاریخ شناختهاند.
این لقب نشاندهندهی قدرت کلام و درک عمیق حافظ از زندگی و عشق است و به همین دلیل، او در ادبیات و فرهنگ ایرانی جایگاه ویژهای دارد. وی نه تنها به عنوان یک شاعر، بلکه به عنوان یک فیلسوف و عارف نیز شناخته میشود. اشعار او به دلیل غنای معنایی و زیبایی زبانی، همچنان مورد توجه و مطالعه قرار دارد.
لسان الغیب. [ ل ِ نُل ْ غ َ ] ( ع اِ مرکب ) زبان نهان. || آنکه اسرار نهانی و پنهان گوید. || ( اِخ ) لقب خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی. رجوع به حافظ شود. || نامی است که به دیوان شمس الدین محمد حافظ شیرازی داده اند بعلت تفأل ها که با آن کنند و گویند با واقع مطابقت کند.
(لِ نُ لْ غَ ) [ ع. ] (ص مر. اِمر. ) ۱ - آن که اسرار نهانی و پنهان گوید. ۲ - لقب خواجه شمس الدین محمد حافظ غزل سرای نامی ایران.
آن که اسرار نهانی گوید. لقب خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی.
زبان نهان. یا آن که اسرار نهانی و پنهانی گوید.
آن که اسرار نهانی و پنهان گوید.
لقب خواجه شمس الدین محمد حافظ غزل سرای نامی ایران.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مظهر من را لسان الغیب دان اوست اسرار دو عالم را زبان
💡 من لسان الغیب دارم در زبان زان لسان الغیب خوانندم عیان
💡 ز هفتم آسمان غیب آمد لسان الغیب اندر شان حافظ
💡 گه باشتر نامه داری حالها در لسان الغیب داری قالها
